: :hagios ~ święty: : : : :graphos ~ pismo: : : : :logos ~ myślenie: :
Kategorie: Wszystkie | cytaty | eureka | komentarze | literatura | obrazki
RSS
czwartek, 17 stycznia 2008
Derrida o Księdze

„Między szczątkami rozbitych Tablic kiełkuje poemat i prawo zakorzenia się w słowie. Znów rozpoczyna się przygoda tekstu niby rozrastającego się zielska, poza Prawem, z dala od ojczyzny Żydów, która jest świętym tekstem pomiędzy komentarzami... Konieczność komentarza, jak konieczność poetyki, jest samą istotą wygnanego słowa. Na początku jest hermeneutyka. Ale ta wspólna niemożność dosięgnięcia środka świętego tekstu i ta wspólna potrzeba egzegezy, ten imperatyw interpretacji, tłumaczony jest różnie przez poetę i rabina. Różnica pomiędzy horyzontem oryginalnego tekstu i egzegetycznym zapisem sprawia, że różnica między rabinem a poetą jest nie do pokonania. Nie mogąc nigdy zbliżyć się do siebie, choć w istocie tak sobie bliscy, w jaki sposób mogliby dosięgnąć środka? Pierwotne założenie interpretacji oznacza w istocie, że zawsze będą rabini i poeci. I zawsze będą dwie interpretacje interpretacji. Prawo staje się wtedy Pytaniem, a prawo do słowa miesza się z obowiązkiem pytania. Księga człowieka jest księgą pytań”.

 

J. Derrida, Edmond Jabès i pytania księgi,

W: E. Jabès, Księga pytań, przeł. A. Wodnicki, Kraków 2004, s. 206.

18:51, baatszeba , cytaty
Link Dodaj komentarz »